Frans van Ryhovelaan
Vaak open. Soms gesloten.
“Hoe mag dat satétje gebakken zijn?” Bartje steekt zijn hoofd binnen in zijn salon, met naast twee eettafels ook een uitnodigende sofa. “Medium?” We vertrouwen op het voorstel van de chef. Frietjes eten bij Bartje is een beetje als thuiskomen. Goed gesoigneerd worden. Beentjes onder de tafel schuiven, dat gevoel. Tegen een vriendenprijsje bovendien. Bartje prepareert zijn waren met liefde. Dat vraagt natuurlijk zijn tijd en geduld is dan ook een schone zaak in deze zaak. Van Bartje weet je immers: onthaasting.
De friturist kon duidelijk van zijn hobby zijn beroep maken. Bartje Friet: het ultieme Willy Sommers – gevoel. Probeer het en achteraf zult u hem toevoegen op Facebook.
Het is allemaal een rommel. Gezeten in de salon van Bartje voelt dat toch anders aan.
Weblog Stijn Baert
Weblog Geert Cleuren
Weblog Peter Dedecker
0 Responses to “Bartje Friet”